صیاد وگنجشک

درود/صیادی گنجشکی گرفت گنجشک همینطور که دردست صیادبود، روبه صیادکرد وگفت بنظرت من چقدرگوشت دارم.صیادگفت تقریبا"50گرم گوشت دارید.گنجشک به صیاد گفت اگرمن رارهابکنی چیزی به تومیگویم که ارزش آن ده برابرگوشت من باشدصیادپذیرفت وگفت که قبول کردم گنجشک گفت یک مطلبی راتاکف دست شماهستم میگویم ومطلب بعدراوقتی آزادم کردی به توخواهم گفت.صیادگفت که اشکالی ندارد ومن پذیرفتم.گنجشک همینطورکه کف دست صیادبودگفت که گوش دروازه هست هرچیزی شنیدی باورنکن وبه عقلت رجوع کن ودرآن عمیق نگرحتی این گفته ازنزدیکانت باشد.صیادبراساس قولی که داده بوداورارهاکردوگنجشک پروازکنان برشاخه درختی نشست.صیادگفت مطلب دوم، گنجشک گفت ای صیاد توگفتی که من چقدرگوشت دارم صیادگفت من گفتم 50گرم گوشت دارید گنجشک گفت ای بدبخت بیچاره دانه مرواریدی که درچینه دان من هست بیش از50گرم هست وارزش آن رانیزشما بهترمیدانید.صیاددرفکری عمیق فرورفت وخیلی پکرشد که چراگنجشک رارهاکرده است.اگر اورامیکشت دانه مرواریدرادرچینه دان پیدامیکرد وعمری راحت زندگی میکرد.گنجشک که صیادراپکر دیدگفت دیدی که همین الان نصیحت من راگوش نگرفتی مگرنگفتم هرچه شنیدی باعقلت مقایسه کنیدامابعدچیزی راکه ازدست دادی درفکرش نباش وگذشته راعبرت آینده بدان اگرچنین کنید هرگزدچاراشتباه نخواهیدشدهمیشه گذشته چراغ راه آینده است قانع بودن مانع حرص است وحرص آدمی رابه ورطه سقوط ونابودی میکشاند97/11/21گناوه نادرشهابی